Ev işlerini adil paylaşmak

Ev işleri neden tartışma çıkarır

Çoğu çift oturup kimin ne yapacağına karar vermez. Alışkanlıklar kendiliğinden oluşur: ilk fark eden yapar, kim daha iyi yapıyorsa yapmaya devam eder, düzene kim daha çok önem veriyorsa temizlik ona kalır. Bir süre sonra biri kendini aşırı yüklenmiş, diğeri eleştirilmiş hisseder ve ikisi de emeğinin görülmediğini düşünür.

İki şey işi daha da zorlaştırır. Birincisi, işin büyük kısmı görünmezdir: sabunun bitmek üzere olduğunu fark etmek, tesisatçıyı çağırmak, bir doğum gününü hatırlamak, yemekleri planlamak. İkincisi, “yardım etmek” üstlenmekle aynı şey değildir. Biri istemek, hatırlatmak ve kontrol etmek zorundaysa, fiziksel kısmı diğeri yapsa bile o iş hâlâ onun kafasındadır.

Görünmeyen iş: zihinsel yük

Zihinsel yük, ev işlerinin arkasındaki planlama ve akılda tutma işidir. Görev çizelgelerinde nadiren yer alır, yine de her gün zaman ve dikkat ister. Bir şeyi bölüşmeden önce ona bir ad verin:

• Yemekleri planlamak ve buzdolabında ne olduğunu bilmek.
• Alışveriş listesini yazmak ve neyin bittiğini fark etmek.
• Randevu almak: doktor, diş hekimi, veteriner, tamirat.
• Faturaları ödemek ve yenilemeleri takip etmek.
• Doğum günlerini hatırlamak ve iki aile için hediye almak.
• Yolculukları, ziyaretleri ve buluşmaları organize etmek.
• Evin neye ihtiyacı olduğunu takip etmek: bozuk bir lamba, damlayan bir musluk.

Ev işleri adım adım nasıl bölüşülür

1. Yarım saatliğine birlikte oturun ve büyük küçük, görünen görünmeyen tekrarlanan her işi yazın.
2. Her işin ne sıklıkla yapıldığını ve aşağı yukarı ne kadar sürdüğünü not edin.
3. Her biriniz en az dert ettiğiniz işleri ve hiç sevmediklerinizi işaretleyin.
4. En az dert ettiklerinizden başlayarak sırayla iş seçin. Her işin tek bir sorumlusu olsun.
5. Kimsenin istemediği işler her hafta el değiştirsin ya da birlikte yapılsın.
6. Sonucu ikinizin de görebileceği bir yere, sorumlusuyla ve uygun olduğunda günüyle yazın.
7. İki hafta sonrası için tekrar bakacağınız bir gün belirleyin.

Konuşmaya nasıl başlanır

Konuyu nasıl açtığınız, çoğu zaman konuşmanın nasıl geçeceğini belirler. Dolu lavabo yüzünden çıkan bir tartışmanın ortasında başlamak neredeyse kesin kavga demektir. Bunun yerine ikinizin de yorgun ya da aç olmadığı sakin bir anı seçin ve konuyu ortak bir sorun olarak koyun: ev çok emek istiyor ve ikinize de iyi gelen bir paylaşım bulmak istiyorsunuz.

Tek bir olay yerine bütün düzeni konuşun. “Her şeyi takip eden hep benmişim gibi hissediyorum ve bu beni yoruyor” cümlesi konuşmayı açar; “Çöpü hiç çıkarmıyorsun” ise kapatır. Şu anki paylaşımın size nasıl hissettirdiğini anlatın ve partnerinize de nasıl hissettirdiğini sorun. Onun da bir şeyleri adaletsiz bulduğunu, sadece farklı bir şeyi, görebilirsiniz.

Kalıcı bir kural yerine bir deneme önerin. Yeni bir paylaşımla iki hafta, ardından kısa bir değerlendirme, bir sözleşmeden çok daha kolay kabul edilir. Konuşma gerilirse ara verin ve başka bir gün dönün; amaç haklı çıkmak değil, işleyen bir paylaşım.

Adil bir paylaşım neye benzer

Adil, sayıca eşit demek değildir. On küçük iş tek bir büyük işten hafif gelebilir; aynı iş biri için kolay, diğeri için yıpratıcı olabilir. Ücretli iş, yol ve sağlık dahil toplam yüke bakın ve ikinizin de bunu adil bulup bulmadığını sorun.

Böyle bir tabloyu puan cetveli olarak değil, sohbeti başlatmak için kullanın. Amaç birbirinize karşı puan saymak değil, resmin tamamını görmek.

Düzeni nasıl sürdürürsünüz

İyi bir paylaşım, onu ayakta tutan bir alışkanlık olmadan dağılır. Genelde şöyle olur: ilk haftalar iyi geçer, sonra hayat yoğunlaşır ve eski alışkanlıklar geri döner. Kalıcı olmasına şunlar yardım eder:

• Haftada bir kısa bakış: ne açıkta, ne kaçtı, ne el değiştirmeli.
• Ortak standartlar. Mutfak ya da banyo için “bitti”nin ne demek olduğuna birlikte karar verin ki kimse diğerinin işini yeniden yapmasın.
• Sessizce yeniden yapmak yok. Sonuç sizi rahatsız ediyorsa, işi sessizce tekrar yapmak yerine standardı konuşun.
• Yalnızca büyük şeyler için değil, rutin işler için de teşekkür edin.
• Hayat değiştiğinde ayarlayın: yeni bir iş, bir hastalık, bir bebek, sınavlar.

Amaç kusursuz bir çizelge değil. Amaç, ikinizden birinin bütün evi tek başına kafasında taşımaması.

Market alışverişi ve ortak listeler

Çiftlerin en çok küçük bilgiyi kaybettiği yer market alışverişidir: biri süt alır, diğeri de süt alır, ekmeği ise kimse almaz. İkinizin de kendi telefonundan ekleyip işaretleyebildiği tek bir ortak liste bunun çoğunu çözer. Bir şeyin bittiğini kim fark ederse o an ekler, markette kim varsa güncel listeyi görür.

Biriniz daha çok çalışıyorsa

Adil bir paylaşım gerçek hayata uyum sağlar. Partnerlerden biri daha uzun saatler çalışıyor, uzağa gidip geliyor ya da okuyorsa, ikiniz de kabul ettiğiniz ve bu düzen varsayılmak yerine açıkça konuşulduğu sürece, diğerinin bir süreliğine ev işlerinden daha fazlasını üstlenmesi adil olabilir. Sorun çıkaran, kimsenin seçmediği eşitsiz bir paylaşımdır.

Hastalık, yeni bir bebek, taşınma ya da işte zor bir dönem için de aynısı geçerli. O haftalarda standartları birlikte düşürün: daha basit yemekler, daha az temizlik, daha çok paket servis. İşler yoluna girince alışık olduğunuz paylaşıma dönün. Neyi kararlaştırdığınıza dair ikinizin de görebileceği kısa bir not, neyin geçici olduğunu hatırlamayı kolaylaştırır.

Krivo’da sorumlusu belli görevler

1. Kendinize, partnerinize ya da ikinize tarihli bir görev oluşturun. Görevler kendiliğinden bugün, bu hafta ve sonra diye sıralanır.
2. Biri bir görevi bitirdiğinde diğeri bunu bilir; kimsenin sormasına ya da hatırlatmasına gerek kalmaz.
3. Market ve alışveriş, iki telefondan da, internet olmadan bile işaretleyebileceğiniz ortak listelere girer.

Krivo hakkında her şey →