Przywołanie, na którym możesz polegać

Dlaczego pies nie wraca

Pies, który w parku ignoruje „Do mnie”, nie jest nieposłuszny na złość. Wybiera między dwiema rzeczami, a wiewiórka, zapach albo inny pies są w tej chwili po prostu ciekawsze od ciebie. Trening przywołania polega na tym, żeby raz za razem przechylać ten wybór na twoją stronę, aż powrót stanie się nawykiem.

Wiele psów uczy się też, choć nikt tego nie planuje, że „Do mnie” zapowiada coś złego: koniec zabawy, przypięcie smyczy, kąpiel, zamknięcie w pokoju. Każda taka chwila sprawia, że to słowo staje się odrobinę mniej atrakcyjne.

• Komendy nigdy porządnie nie nauczono. Używano jej, zanim pies wiedział, co znaczy.
• Uczono jej tylko w domu. Cichy pokój i pełen ruchu park to dla psa zupełnie różne miejsca.
• Powtarzano ją. „Do mnie, do mnie, DO MNIE” uczy, że pierwsze kilka zawołań można zignorować.
• Przyjście nie było nagradzane, a po długim czekaniu bywało nawet karane.

Zacznij od imienia

Zanim pies do ciebie przyjdzie, musi się do ciebie odwrócić. Imię to pierwszy krok: powinno znaczyć „spójrz na mnie, zaraz stanie się coś dobrego”.

1. W cichym pokoju raz wypowiedz imię psa radosnym głosem.
2. W chwili, gdy odwróci do ciebie głowę, zaznacz to klikerem albo słowem „Tak” i daj smakołyk.
3. Powtarzaj kilka razy na sesję, w przypadkowych momentach, przez kilka dni.
4. Gdy pies prawie za każdym razem odwraca się w ciągu sekundy, spróbuj, kiedy dzieje się coś lekko ciekawego.
5. Potem spróbuj na zewnątrz, nawet gdy pies węszy.

Używaj imienia tylko w dobrych sprawach. Jeśli musisz psu przerwać albo go powstrzymać, użyj innego dźwięku, żeby imię zawsze kojarzyło się radośnie.

Jak nauczyć „Do mnie”

Wybierz jedno słowo przywołania i trzymaj się go. Sprawdzi się „Do mnie” albo „Tutaj”. Jeśli pies nauczył się już jedno z nich ignorować, wybierz nowe słowo i zacznij od początku; często idzie to szybciej niż naprawianie starego.

1. Zacznij kilka kroków od psa w cichym pokoju. Raz powiedz jego imię i „Do mnie”, potem cofnij się trochę albo kucnij, żeby było łatwiej.
2. Gdy pies do ciebie dotrze, zaznacz i daj naprawdę dobry smakołyk. Podczas jedzenia delikatnie dotknij obroży albo szelek.
3. Zwolnij go słowem, na przykład „Wolne”, żeby przyjście do ciebie nie zawsze kończyło zabawę.
4. Stopniowo przejdź do wołania z drugiego końca pokoju i z innego pokoju.
5. Przenieś ćwiczenia do ogrodzonego ogrodu albo spokojnego parku na długiej lince, zaczynając od kilku metrów.
6. Dopiero wtedy odwołuj psa od zapachu albo łagodnego rozproszenia, z wyjątkowo dobrą nagrodą.

Wołaj raz. Jeśli pies nie przychodzi, nie powtarzaj słowa głośniej; zamiast tego zwróć na siebie uwagę – odejdź, kucnij, klaśnij – a następnym razem ułatw zadanie. Celem jest przywołanie, które działa za pierwszym razem.

Przyjście do ciebie zawsze musi się opłacać.

Kontakt: nagradzaj spojrzenie

Najlepsze przywołanie to takie, którego prawie nie potrzebujesz, bo pies sam pilnuje, gdzie jesteś. Możesz to zbudować, nagradzając kontakt: każdą chwilę, w której pies patrzy na ciebie bez proszenia.

W domu po prostu czekaj. Gdy pies na ciebie zerknie, zaznacz i daj smakołyk. Na spokojnym spacerze rób to samo, ilekroć się obejrzy. Z czasem pies, który sprawdza, gdzie jesteś, co 20–30 sekund, rzadko oddala się daleko, a kiedy już zawołasz, jest do ciebie w połowie odwrócony.

Bezpieczna długa linka

Długa linka, czyli lekka smycz o długości około 5–10 metrów, daje psu swobodę podczas ćwiczeń na zewnątrz i sprawia, że nie może ćwiczyć ignorowania ciebie. Przypinaj ją do szelek, a nie do obroży, żeby nagłe zatrzymanie nie szarpnęło szyją.

• Pozwól jej ciągnąć się po ziemi albo trzymaj ją luźno. To siatka bezpieczeństwa, a nie sposób na przyciąganie psa.
• Wołaj tylko wtedy, gdy myślisz, że pies przyjdzie. Jeśli jest pochłonięty zapachem, poczekaj na lepszy moment.
• Przy dużym psie załóż rękawiczki i pilnuj, żeby linka nie owijała się wokół rąk ani nóg.
• Puść linkę dopiero wtedy, gdy pies w większości prób przychodzi na pierwsze zawołanie, i najpierw w bezpiecznym, ogrodzonym miejscu.

Przywołanie gwizdkiem: czy jest lepsze?

Gwizdek brzmi tak samo bez względu na to, kto gwiżdże i w jakim jest nastroju, a do tego niesie się dalej niż głos. Dlatego to dobra druga komenda przywołania, zwłaszcza dla psów, które bez smyczy odbiegają daleko. Nie zastępuje słowa, tylko mu towarzyszy.

1. Naładuj gwizdek w domu: gwizdnij raz i od razu daj świetny smakołyk. Powtarzaj, aż pies na ten dźwięk przybiegnie do ciebie z sąsiedniego pokoju.
2. Używaj go na zewnątrz na długiej lince z odległości od pięciu do dziesięciu metrów.
3. Stopniowo dodawaj rozproszenia, zawsze nagradzając gwizdek dużą nagrodą.

Ile trwa nauka niezawodnego przywołania

Przywołanie to jedna z umiejętności, które nigdy nie są do końca gotowe. Większość psów w kilka dni uczy się przychodzić przez pokój; odejście od innego psa w parku może wymagać miesięcy ćwiczeń. Trenuj je przez całe życie psa, nagradzając od czasu do czasu nawet wtedy, gdy już jest niezawodne.

Znaczenie mają rasa i wiek. Młodym psom oraz psom wyhodowanym do tropienia albo pogoni znacznie trudniej oderwać się od rozproszeń. To nie znaczy, że nie mogą się nauczyć; to znaczy więcej etapów pośrednich i dłużej na długiej lince.

Trening przywołania z Lapką

1. Opowiedz Lapce o swoim psie i wybierz przywołanie jako coś, nad czym chcesz pracować.
2. Każdego dnia dostajesz krótkie lekcje: imię, „Do mnie”, kontakt i gwizdek, a sam gwizdek znajdziesz w Narzędziach.
3. Zaznacz, jak poszło. Lapka otwiera następny poziom, gdy poprzedni działa, a jeśli utkniesz, cofa się o krok i daje wskazówki.

Wszystko o aplikacji Lapka →

Dołącz do bety