Koniec z ciągnięciem, czas na spacer
Pies ciągnie, bo to działa: dociera tam, dokąd chce. Oto jak to zmienić nagrodami, w kilka minut dziennie – najpierw w domu, potem na spokojnych ulicach, a potem tam, gdzie robi się ciekawie.
- Pies ciągnie, bo nagrodą jest ruch naprzód. Niech jedyną drogą do przodu będzie luźna smycz.
- Nagradzaj psa tuż przy nodze w chwili, gdy smycz luźno zwisa – na początku często, potem rzadziej.
- Gdy smycz się napina, zatrzymaj się albo zawróć. Idź dalej dopiero wtedy, gdy znów jest luźna.
- Ćwicz najpierw w łatwych miejscach: w domu, potem na cichej ulicy, potem na bardziej ruchliwych trasach, po kilka minut dziennie.
Dlaczego pies ciągnie na smyczy
Psy chodzą szybciej niż my, a świat na zewnątrz jest pełen zapachów, ludzi i innych psów. Ciągnięcie to nie upór ani walka o dominację. To prosta lekcja, której pies nauczył się sam: kiedy napieram na smycz, idziemy w stronę czegoś ciekawego. Każdy spacer, na którym ciągnięcie przynosi efekt, trochę wzmacnia ten nawyk.
To dobra wiadomość, bo wyuczony nawyk można zastąpić innym. Jeśli chodzenie obok ciebie na luźnej smyczy stanie się sposobem na pójście naprzód, a ciągnięcie przestanie do przodu prowadzić, pies coraz częściej wybierze luźną smycz. Nic w tym planie nie wymaga siły, szarpania smyczą ani specjalnych obroży.
- Nagrodą jest ruch naprzód. Ciągnięcie się opłaca za każdym razem, gdy spacer trwa dalej przy napiętej smyczy.
- Ekscytacja wszystko pogarsza. Pies, który cały dzień siedział w domu, wylatuje za drzwi z pełną prędkością.
- Sama smycz ciągnie do tyłu. Nacisk na szyję albo klatkę piersiową często sprawia, że pies napiera mocniej do przodu.
- Chodzenie w naszym tempie nie jest dla psów naturalne. To umiejętność, której trzeba nauczyć, tak jak siadania czy przychodzenia.
Szelki czy obroża: czego używać
Do nauki chodzenia na luźnej smyczy nie potrzeba specjalnego sprzętu. Wygodne, dobrze dopasowane szelki to dla wielu psów dobry początek, bo rozkładają nacisk na klatkę piersiową zamiast na gardło. Płaska obroża też się sprawdzi. Trening wygląda tak samo z jednym i z drugim.
Wybierz zwykłą smycz o długości około 1,5–2 metrów. Smycze automatyczne uczą odwrotności tego, czego chcesz: pies dowiaduje się, że napięcie oznacza więcej smyczy. Trzymaj smakołyki tak, żeby sięgnąć po nie w sekundę, na przykład w kieszeni albo w saszetce na lewym lub prawym biodrze – po tej stronie, po której pies będzie chodził.
Unikaj obroży kolczastych, dławików i obroży elektrycznych. Działają przez ból albo strach, mogą uszkodzić szyję i sprawiają, że pies staje się bardziej lękliwy wobec rzeczy, które widzi w chwili, gdy go boli. Jeśli pies kaszle, kuleje albo nagle nie chce chodzić, przed dalszym treningiem idź do weterynarza.
Jeśli pies nie zna jeszcze szelek, pozwól mu je powąchać, daj smakołyk i zakładaj je w domu na kilka sekund, zanim wyjdziecie w nich na pierwszy spacer.
Jak nauczyć psa chodzenia na luźnej smyczy
Zacznij tam, gdzie nic z tobą nie konkuruje: w salonie albo w przedpokoju. Pies ma na sobie szelki i smycz, ty masz garść małych, miękkich smakołyków, a sesja trwa od dwóch do pięciu minut. Kończ, póki jeszcze jest fajnie.
- Wybierz stronę i trzymaj się jej. Miejsce psa jest przy twojej nodze po tej stronie.
- Zrób jeden krok. Jeśli smycz zostaje luźna, zaznacz to klikerem albo krótkim słowem, np. „Tak”, i daj smakołyk tuż przy nodze.
- Powtórz z dwoma krokami, potem z trzema, potem z pięcioma. Zawsze podawaj smakołyk w miejscu, w którym chcesz mieć psa.
- Jeśli smycz się napina, zatrzymaj się. Stój, nic nie mów i czekaj, aż smycz się poluzuje.
- W chwili, gdy jest luźna, zaznacz, daj smakołyk przy nodze i idź dalej. Ruszenie naprzód to też część nagrody.
- Po kilku minutach zakończ sesję łatwym sukcesem i spróbuj znowu później albo jutro.
Na pierwszych sesjach będziesz nagradzać bardzo często, może co krok albo dwa. To normalne. Gdy pies zaczyna łapać, o co chodzi, wydłużaj przerwy: co trzy kroki, co pięć, co dziesięć. Dobry pierwszy cel to dziesięć kroków z rzędu na luźnej smyczy, z psem blisko twojej nogi.
Daj smakołyk przy nodze w chwili, gdy smycz luźno zwisa. To, co jest nagradzane, wraca.
Zawracanie: „Idziemy”
Zatrzymanie dobrze działa przy delikatnym ciągnięciu. Przy psie, który utkwił w czymś wzrok, często lepiej sprawdza się wesołe zawrócenie. Mówisz komendę, na przykład „Idziemy”, odwracasz się, idziesz w drugą stronę i nagradzasz psa, gdy dogoni cię i znajdzie się obok.
- W domu zrób kilka kroków, powiedz przyjaźnie „Idziemy” i odwróć się.
- Zaznacz i daj smakołyk w chwili, gdy pies obraca się razem z tobą, zanim smycz się napnie.
- Ćwicz, aż pies będzie zawracał z tobą na komendę mniej więcej w 8 próbach na 10.
- Używaj tego na spokojnych spacerach, a potem, żeby odejść od rozproszenia, na przykład psa po drugiej stronie ulicy.
Zawracanie daje ci coś do zrobienia zamiast kurczowego trzymania smyczy. Uczy też psa, żeby miał cię na oku, bo w każdej chwili możesz zmienić kierunek, a pójście za tobą się opłaca.
Trening na zewnątrz
Na zewnątrz wszystko jest trudniejsze. Pies nie zapomniał tego, czego się nauczył; po prostu dzieje się więcej. Na jakiś czas obniż poprzeczkę: nagradzaj częściej, chodź krótsze odcinki i wybieraj spokojne trasy i spokojne pory dnia.
| Etap | Gdzie | Cel przed przejściem dalej |
|---|---|---|
| Nagradzanie luźnej smyczy | W domu | 10 kroków na luźnej smyczy, blisko twojej nogi |
| Luźna smycz na cichej ulicy | Cicha ulica | Pół przecznicy, luźno przez co najmniej 8 na 10 kroków |
| Luźna smycz przy rozproszeniach | Zwykłe spacery | Obok ludzi i zapachów, luźno przez 8 na 10 kroków |
| Zawracanie w domu | W domu | Zawraca na „Idziemy” bez napiętej smyczy, 8 na 10 prób |
| Zawracanie na spacerze | Spokojny spacer | Zawraca na pierwszą komendę, 4 na 5 prób |
| Zawracanie od rozproszeń | Bardziej ruchliwy spacer | Odchodzi od rozproszenia, 4 na 5 prób |
Pozwól psu też węszyć. Spacer to sposób, w jaki pies poznaje swój świat, a węszenie męczy w dobry sposób. Możesz go użyć jako nagrody: po odcinku na luźnej smyczy powiedz „Węsz” i pozwól psu chwilę poszperać. Potem zawołaj go z powrotem do nogi i idźcie dalej.
- Przed spacerem treningowym zróbcie coś spokojnego, na przykład krótką zabawę węchową, żeby pies nie wybuchał energią już przy drzwiach.
- Trzymaj większy dystans od tego, co jest dla psa najtrudniejsze, na przykład od innych psów albo rowerzystów.
- W dni, kiedy się spieszysz i nie możesz trenować, zrób krótki, spokojny spacer albo wybierz inną trasę, żeby ciągnięcie nie zostało nagrodzone na długim, ekscytującym spacerze.
- Licz. Jeśli smycz jest luźna mniej niż przez większość czasu, wróć na kilka sesji w łatwiejsze miejsce.
Od luźnej smyczy do chodzenia przy nodze
Luźna smycz oznacza, że pies może być gdziekolwiek w zasięgu smyczy, byle nie ciągnął. Chodzenie przy nodze jest bardziej precyzyjne: pies idzie tuż przy twojej nodze i podąża za twoimi skrętami. Na co dzień nie jest potrzebne, ale przydaje się na zatłoczonych chodnikach, na przejściach i przy mijaniu innych psów.
Ucz chodzenia przy nodze tak samo: zacznij w domu od nagradzania psa za znalezienie miejsca przy twojej nodze, potem dodaj kilka kroków i skrętów, a potem spróbuj na zewnątrz na krótkich odcinkach obok człowieka albo psa. Niech chodzenie przy nodze będzie krótkie i się opłaca, a pomiędzy dawaj psu dużo czasu na zwykłej luźnej smyczy.
Ile to trwa
Nie ma ustalonej liczby dni. Szczeniak, który nigdy specjalnie nie ciągnął, może załapać w ciągu paru tygodni; dorosły pies, który ciągnie od lat, będzie potrzebował więcej czasu, bo stary nawyk był nagradzany tyle razy. Najważniejsza jest konsekwencja: jeśli na niektórych spacerach ciągnięcie wciąż działa, będzie wracać.
Krótki codzienny trening jest lepszy niż sporadyczna długa sesja. Pięć skupionych minut na początku spaceru plus zasada, że napięta smycz oznacza zatrzymanie, da więcej niż godzina treningu raz w tygodniu. Przechodź do następnego etapu dopiero wtedy, gdy obecny udaje się przez większość czasu.
Jeśli postępy stoją w miejscu, sprawdź trzy rzeczy: miejsce może być zbyt ruchliwe, smakołyki mogą być na zewnątrz za mało atrakcyjne albo sesja może być za długa. Zmieniaj jedną rzecz naraz.
Chodzenie na luźnej smyczy z Lapką
- Odpowiedz na kilka pytań o psa i wybierz ciągnięcie jako coś, co chcesz poprawić.
- Przechodź krótkie lekcje na ścieżce umiejętności: luźna smycz, zawracanie na „Idziemy” i chodzenie przy nodze, każda w trzech poziomach.
- Zaznacz, jak poszła każda lekcja. Następny poziom otwiera się, gdy poprzedni się udał, a zapomniany wraca na krótką powtórkę.
Często zadawane pytania
Ile trwa oduczenie psa ciągnięcia na smyczy?
To zależy od psa i od tego, jak długo już ciągnie. Przy krótkim codziennym treningu i stałych zasadach postępy idą w tempie twojego psa; nie ma ustalonego terminu.
Szelki czy obroża?
Wygodne, dobrze dopasowane szelki to dla wielu psów dobry początek. Płaska obroża też się sprawdzi. Trening wygląda tak samo z jednym i z drugim.
Dlaczego pies ładnie chodzi w domu, a na zewnątrz ciągnie?
Na zewnątrz jest znacznie więcej rozproszeń. Wróć na ciche ulice, nagradzaj częściej i krok po kroku dodawaj bardziej ruchliwe miejsca.
Czy można pozwalać psu węszyć na spacerze?
Tak. Węszenie jest dla psów ważne. Używaj go jako nagrody po odcinku chodzenia na luźnej smyczy.
Czy obroże przeciw ciągnięciu pomagają?
Obroże kolczaste, dławiki i obroże elektryczne powstrzymują ciągnięcie dyskomfortem albo bólem i mogą zaszkodzić. Trening oparty na nagrodach uczy trwałego nawyku bez nich.
