Trening z klikerem albo ze słowem

Czym naprawdę jest trening z klikerem

Trening z klikerem to sposób uczenia przez wzmocnienie pozytywne z użyciem markera. Marker to krótki, wyraźny sygnał, który mówi psu, która chwila ci się spodobała. Smakołyk przychodzi sekundę później, ale klik już powiedział, za co jest.

Problem, który rozwiązuje kliker, to wyczucie czasu. Pies siada na pół sekundy i zaraz wstaje. Zanim twoja ręka dosięgnie saszetki ze smakołykami, pies już stoi, a smakołyk trafia w stanie. Klik jest na tyle szybki, że łapie sam siad, więc pies uczy się tego, o co ci chodziło, a nie tego, co akurat działo się w chwili, gdy pojawiło się jedzenie.

Sam kliker nic nie znaczy. To małe plastikowe pudełko, które za każdym razem wydaje ten sam dźwięk, i właśnie dlatego jest przydatny: nigdy nie brzmi na zirytowany, podekscytowany ani zmęczony i nie jest słowem, które pies słyszy cały dzień w rozmowach. Znaczenia nabiera dzięki łączeniu z jedzeniem – i od tego właśnie zaczynasz.

Jak naładować kliker

Ładowanie klikera oznacza nauczenie psa, że klik zapowiada smakołyk. Zajmuje kilka minut, a pies nie musi jeszcze robić niczego konkretnego.

1. Wybierz cichy pokój i przygotuj od dziesięciu do dwudziestu małych, miękkich smakołyków. Wystarczą wielkości ziarnka grochu.
2. Kliknij raz, a potem w ciągu sekundy lub dwóch daj smakołyk. Pies nie musi siadać ani na ciebie patrzeć.
3. Odczekaj kilka sekund, żeby klik nie zamienił się w szum tła, i powtórz.
4. Zmieniaj moment: klikaj, gdy pies węszy przy podłodze, patrzy gdzie indziej albo trochę się oddala.
5. Wypatruj odwrócenia głowy: gdy na klik pies gwałtownie obraca się do ciebie w oczekiwaniu na jedzenie, marker jest naładowany.

Wiele psów łapie to w ciągu jednej czy dwóch sesji. Rozsądny cel przed pójściem dalej: pies odwraca się do ciebie w oczekiwaniu na smakołyk przy dziewięciu klikach na dziesięć. Potem sprawdź to w innym pokoju, a później na zewnątrz, gdzie o uwagę walczą zapachy i dźwięki.

Wyczucie czasu: zaznacz moment

Klik zaznacza to, co dzieje się właśnie teraz. Klikaj w trakcie zachowania: gdy pupa dotyka podłogi, gdy nos dotyka twojej dłoni, gdy smycz się luzuje. Klik spóźniony o sekundę zaznacza to, co przyszło potem – często ponowne wstawanie.

Potem nagradzaj. Smakołyk może pojawić się chwilę później i nie musi być podany błyskawicznie, bo klik już wypełnił tę lukę. Liczy się to, żeby pojawiał się za każdym razem.

Każdy klik to obietnica. Dotrzymaj jej, nawet jeśli klik był trochę za wcześnie.

Jeśli klikniesz przez pomyłkę, i tak daj smakołyk. Jeden zmarnowany smakołyk nic nie kosztuje, a klik, który raz oznacza jedzenie, a raz nic, szybko traci wartość. W drugą stronę działa to tak samo: nie klikaj, żeby zwrócić na siebie uwagę albo przywołać psa. Kliker zaznacza, a imię psa i komendy proszą.

Czego najpierw uczyć z klikerem

Na początek dobre są zachowania krótkie, łatwe do zauważenia i łatwe do zaklikania: dotknięcie dłoni nosem i siad. Oba uczą psa, że to jego własne działania wywołują klik – i to jest prawdziwa lekcja treningu z klikerem.

Dotknięcie dłoni

1. Trzymaj otwartą dłoń kilka centymetrów od nosa psa. Większość psów obwąchuje ją z ciekawości.
2. Kliknij w chwili, gdy nos dotknie dłoni, a potem daj smakołyk z drugiej ręki.
3. Zabierz rękę i podsuń ją znowu, trochę bardziej w lewo albo w prawo.
4. Gdy pies zwykle trąca dłoń w ciągu dwóch sekund, dodaj słowo „Dotknij” tuż przed podsunięciem ręki.
5. Odsuń rękę o krok, żeby pies musiał do niej podejść.

Siad

Trzymaj smakołyk przy nosie psa i powoli przesuwaj go w górę i do tyłu nad głową. Gdy głowa idzie w górę, pupa zwykle idzie w dół. Kliknij, gdy dotknie podłogi, potem daj smakołyk. Po kilku powtórzeniach zrób ten sam ruch ręką bez jedzenia, kliknij i nagródź z drugiej ręki. Gdy pies siada niezawodnie, dodaj „Siad” tuż przed ruchem ręki.

Poziomy w tabeli opierają się na jednej prostej zasadzie: najpierw łatwo i niezawodnie, potem jedna nowa trudność naraz. Nowy pokój, potem lekkie rozproszenie, potem dwór. Jeśli pies dwa razy z rzędu nie da rady, wróć na kilka powtórzeń do ostatniego łatwego kroku i na nim skończ.

Kliker czy słowo-marker

Do treningu z klikerem nie potrzeba plastikowego klikera. Krótkie słowo też działa jako marker, a wielu trenerów używa obu: klikera do uczenia nowych, precyzyjnych rzeczy, a słowa na co dzień, gdy masz zajęte ręce.

• Kliker brzmi za każdym razem tak samo; słowo trochę się zmienia razem z twoim nastrojem i głosem.
• Klik jest bardzo szybki i precyzyjny, co pomaga, gdy uczysz nowego zachowania.
• Słowo masz zawsze przy sobie i obie ręce zostają wolne, co pomaga na spacerach i na co dzień.
• Wiele osób uczy nowych rzeczy z klikerem, a słowa używa przy umiejętnościach, które pies już zna.

Jeśli wybierasz słowo, weź takie, którego nie używasz cały dzień w zwykłej mowie. Klasyczny wybór to „Tak!”, niektórzy wolą krótki, nietypowy dźwięk. Mów je za każdym razem tym samym neutralnym tonem i naładuj je dokładnie tak jak kliker: słowo, potem smakołyk, aż pies zacznie się odwracać na ten dźwięk.

Częste błędy z klikerem

• Klikanie bez smakołyku. Klik szybko staje się zwykłym hałasem.
• Klikanie za późno. Nagradzasz wtedy chwilę po zachowaniu.
• Kilka klików za jedno zachowanie. Jeden klik, jeden smakołyk, za każdym razem.
• Trzymanie klikera przed pyskiem psa. Trzymaj go przy boku albo w kieszeni.
• Za długie sesje. Od dwóch do pięciu minut, potem koniec, póki pies chce jeszcze.
• Używanie kliku do przywołania albo zwracania uwagi. Do tego służy imię albo komenda.

Smakołyki znaczą więcej, niż się wydaje. Używaj małych, miękkich kawałków, które pies szybko połyka, żeby sesja nie traciła tempa. Wliczaj je do dziennej porcji jedzenia, zwłaszcza u małych psów i szczeniąt.

Kiedy przestać klikać

Kliker służy do nauki, a nie do końca życia. Gdy pies siada na pierwszą komendę w różnych miejscach, nie musisz już zaznaczać każdego siadu. Zostaw komendę, chwal i od czasu do czasu daj smakołyk, czasem za najszybsze albo najładniejsze wykonanie.

Wracaj do klikera zawsze, gdy uczysz czegoś nowego albo chcesz dopracować szczegół: szybsze przywołanie, prostszy siad, spokojniejsze witanie się. Pies będzie pamiętać, co znaczy klik, a nowe umiejętności przychodzą szybciej, gdy pies już zna tę grę.

Trening z klikerem działa w każdym wieku. Szczenięta szybko go łapią, a starsze psy często go lubią, bo daje im jasny, spokojny sposób na zdobywanie nagród bez żadnej presji.

Kliker na ekranie każdej lekcji w Lapce

1. Opowiedz Lapce trochę o swoim psie, a plan dnia zaproponuje krótkie lekcje, m.in. ładowanie klikera, dotknięcie dłoni i siad.
2. Używaj dużego klikera na ekranie lekcji albo w Narzędziach, albo własnego klikera czy słowa-markera: wtedy przycisk po prostu liczy powtórzenia.
3. Zaznacz, jak poszła lekcja, a Lapka otworzy następny poziom, powtórzy ten albo przywróci zapomnianą umiejętność na krótką powtórkę.

Wszystko o aplikacji Lapka →

Dołącz do bety