Plan dla szczeniaka, który pasuje do twojego dnia

Kiedy zacząć trening szczeniaka

Możesz zacząć w pierwszych dniach w domu. Nie od musztry, tylko od bardzo krótkich, łagodnych lekcji, które przypominają zabawę: powiedz imię i daj smakołyk, nagródź siad, który zdarzy się sam z siebie, zamień rękę na zabawkę. Uwaga młodego szczeniaka trwa tylko chwilę, więc sesje też powinny.

Na początku najważniejsze jest, żeby trening był bezpieczny i dawał frajdę. Używaj wyłącznie wzmocnienia pozytywnego: smakołyków, zabawy i pochwał za zachowanie, którego chcesz. Bez szarpania, krzyku i fizycznych korekt. Szczeniak, który lubi trening, sam proponuje więcej i uczy się szybciej.

Ile powinna trwać sesja

Od dwóch do pięciu minut wystarczy. Kilka krótkich sesji w ciągu dnia jest lepszych niż jedna długa, bo zmęczony albo znudzony szczeniak zaczyna popełniać błędy, a sesja kończy się w kiepskim nastroju.

Prosty rytm: jedna sesja rano, jedna w południe albo po drzemce, jedna wieczorem. Każda obejmuje jedną umiejętność, najwyżej dwie. Kończ, póki szczeniak chce jeszcze.

Czego najpierw uczyć szczeniaka

Cztery umiejętności od razu ułatwiają codzienne życie i są podstawą wszystkiego, co przyjdzie później: imię, które znaczy „spójrz na mnie”, siad, delikatny pysk i umiejętność odpoczywania na macie.

1. Reakcja na imię

1. W cichym pokoju powiedz raz imię szczeniaka wesołym głosem.
2. W chwili, gdy odwróci do ciebie głowę, zaznacz to klikiem albo słowem „Tak!” i daj smakołyk.
3. Powtarzaj kilka razy dziennie, aż szczeniak będzie się odwracał w ciągu sekundy w dziewięciu próbach na dziesięć.
4. Potem spróbuj, gdy dzieje się coś trochę ciekawego, a później na zewnątrz, gdy szczeniak węszy.

Nigdy nie używaj imienia do czegoś nieprzyjemnego. Jeśli imię czasem oznacza kąpiel albo burę, szczeniak zacznie je ignorować.

2. Siad

Trzymaj smakołyk przy nosie i powoli przesuwaj go w górę i do tyłu. Gdy głowa idzie w górę, pupa idzie w dół. Zaznacz chwilę, gdy dotknie podłogi, i nagródź. Stopniowo zabierz jedzenie z ręki, która prowadzi, a potem dodaj słowo „Siad” tuż przed ruchem ręki. Ćwicz przy lekkich rozproszeniach, potem na zewnątrz, z ludźmi albo psami w bezpiecznej odległości.

3. Delikatny pysk

Podgryzanie jest u szczeniąt normalne. Poznają świat zębami i muszą się nauczyć, że ręce to nie zabawki. Podczas zabawy trzymaj w ręce zabawkę i podsuwaj ją za każdym razem, gdy zęby zmierzają w twoją stronę. Nagradzaj wybór zabawki. Gdy zęby jednak trafią na skórę, przerwij zabawę na kilka sekund, a potem spokojnie zacznij od nowa z zabawką.

• Zabawki, nie ręce: podczas dwuminutowej zabawy szczeniak przy większości chwytów wybiera zabawkę zamiast twoich rąk.
• Delikatny pysk: bierze smakołyki z palców łagodnie. Zamknij dłoń, gdy chwyta gwałtownie, otwórz, gdy łagodnieje.
• Spokój w ekscytacji: gdy zabawa się zatrzymuje, w ciągu kilku sekund się uspokaja i trzyma zęby na zabawce.

4. Wyciszenie na macie

Ze szczeniakiem, który potrafi odpocząć na swojej macie, łatwiej się żyje – w domu i w nowych miejscach. Połóż matę na podłodze, usiądź obok i po cichu upuść na nią smakołyk za każdym razem, gdy szczeniak się na niej kładzie albo wzdycha i się rozluźnia. Niczego nie wymagaj; nagradzaj spokój. Wydłużaj od minuty do kilku minut, podczas gdy w domu toczy się zwykłe życie, a później zabieraj matę ze sobą do znajomych albo do kawiarni.

Ucz, co ma robić, zamiast mówić „nie”

„Nie” mówi szczeniakowi, czego nie robić, ale zostawia go w niepewności, co robić zamiast tego. Łatwiej jest nagradzać zachowanie, którego chcesz, żeby się utrwalało. Cztery łapy na podłodze zamiast skakania. Gryzak zamiast buta. Siad przy drzwiach zamiast wybiegania.

Resztą zarządzaj, dopóki szczeniak się uczy: chowaj buty, używaj bramki, trzymaj zabawkę w zasięgu ręki. Każdy błąd, do którego nie dojdzie, to jeden nawyk mniej do oduczania.

Każdy błąd, do którego nie dojdzie, to jeden nawyk mniej do oduczania.

Te same słowa, te same zasady

Jeśli jedna osoba mówi „Zejdź”, żeby pies się położył, a inna – żeby zszedł z kanapy, szczeniak nie ma szans zrobić dobrze. Ustalcie w domu krótką listę komend i zasad i trzymajcie się jej: które słowo co znaczy, czy szczeniakowi wolno na kanapę, kto go karmi i kiedy.

Dzieci mogą się włączyć w proste, bezpieczne zadania, na przykład powiedzieć imię i upuścić smakołyk, gdy dorosły jest obok.

Jak robić postępy z tygodnia na tydzień

Utrudniaj jedną rzecz naraz. Najpierw umiejętność w cichym pokoju, potem przy lekkim rozproszeniu, potem w nowym miejscu, potem na zewnątrz. Jeśli szczeniakowi dwa razy z rzędu się nie uda, wróć do ostatniego łatwego kroku i na nim zakończ sesję.

Co jakiś czas wracaj do starych umiejętności. Siad nauczony w pierwszym tygodniu słabnie, jeśli nikt więcej o niego nie prosi, więc szybka powtórka utrzymuje go na świeżo. A jeśli szczeniak już coś umie, nie trzeba powtarzać wersji dla początkujących: sprawdź raz i idź dalej.

Codzienny plan dla szczeniaka w Lapce

1. Odpowiedz na kilka szybkich pytań o szczeniaka, a Lapka ułoży plan dopasowany do jego wieku, rasy i tego, co chcesz poprawić najpierw.
2. Każdego dnia dostajesz od jednej do trzech krótkich lekcji z jasnymi krokami, minutnikiem i dużym klikerem: imię, siad, delikatny pysk, wyciszenie i więcej.
3. Zaznacz, jak poszła każda lekcja, a plan na jutro się dopasuje: otworzy się następny poziom, trudny się powtórzy, zapomniany wróci.

Wszystko o aplikacji Lapka →

Dołącz do bety